เธอคงไม่เคยใช่ไหม ที่ไปเผลอมอบมอบใจให้ใครหมดทั้งใจ ให้ไปไม่รู้ตัว มอบไปหมดหัวใจ โดยไม่รู้ว่าคนนั้นเค้าจะคิดเช่นไร มันไม่สน ไม่มีเหตุผลที่จะรู้ ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่ มันเลือกไปแล้วว่าจะรัก แค่เธอเท่านั้น เธอคือฝัน ที่ฉันคิดถึง อยากให้รู้ เธอคือชีวิตอีกครึ่งหนึ่ง ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป ฉันเหมือนแจกันช่างฝัน เฝ้ารอคอยสักวันเพื่อพบกับดอกไม้งาม ดั่งกระดาษว่างเปล่า เฝ้ารอคอยแสนนาน ให้พู่กันมาแต่งเติมให้ชีวิตมีเรื่องราว มันไม่สน ไม่มีเหตุผลที่จะรู้ ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่ มันเลือกไปแล้วว่าจะรัก แค่เธอเท่านั้น เธอคือฝัน ที่ฉันคิดถึง อยากให้รู้ ''เธอคือชีวิตอีกครึ่งหนึ่ง ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป''
เอา array มาเก็บความรัก เอา buffer มาพักใจไว้เอา struct มาใส่ความห่วงใย แล้ว save เก็บไว้ในหัวใจเธอcomplie ความปรารถนาดี ที่ execute ไว้เสมอยามใดที่ interrupt แล้วพบเจอ อยากจะ copy หน้าเธอไว้ทุกมุมls ดูความจริงใจ ftp ความคิดถึงไปทั่วกลุ่มdeclare ความห่วงหาให้ครอบคลุม แล้ว click ปุ่มเพื่อส่งความหวังดี
del ความบาดหมางของสองใจ network เชื่อมใยใจที่ล้นปรี่
ให้ ram เก็บความรู้สึกที่มี ใช้ pointer ชี้สายสัมพันธ์ เก็บค่าความสุขลง file
แล้ว move ย้ายค่าความโศกศัลย์ ทิ้งไปใน bin โดยพลัน
เหลือ quota ไว้แค่ฉันกะเธอ